سر آدم که شلوغ باشه همینه دیگه. سال به سال پیداش نمی شه. امیدوارم که جور بشه و منم بتونم تند تند به روز کنم. از علی بین آبادی معذرت می خوام که یه مطلب ازش کش رفتم.

قدمت رشکوئیه دقیقا مشخص نیست. ما باید بر اساس آثار باقی مانده قدمت آن را حدس بزنیم. مثلا قلعه رشکوئیه دویست سال قبل ساخته شده است. پس ما تا دویست سال قبل سند داریم. بقایای حمامی در نزدیکی امامزاده ما را به این نکته می رساند که قدمت رشکوییه بیش از این بوده و ابتدا رشکوییه در آنجا بوده و پس از آن به مکان قلعه جابجایی داشته است. در قرن اخیر نیز مردم از قلعه خارج شدند و رشکوئیه را به جای کنونی آن منتقل کرده اند. این جابجایی ما را بر آن می دارد تا به قدمتی بیش از دویست و سیصد سال فکر کنیم.

اگر گذرتان به جنوب امامزاده افتاد می بینید که جویی از اب مربوط به سالهای دور وجود دارد. این جوی آب معلوم نیست که با چه موادی ساخته شده است. چیزی شبیه به سیمان است . اما سالهای بسیار دور سیمانی وجود نداشته است. لذا بنده یک احتمال دادم و آن اینکه چون آب رشکوییه شور است و به قول خودمان شه دارد این املاح در سالهای درازی سبب شده تا جویی بدین شکل ساخته شود. البته این فقط احتمال است. چه بسا با موادی ساخته شده باشند و ما خبر نداریم.

برای یافتن قدمت رشکوییه به سراغ کتاب یادگارهای یزد نوشته ایرج افشار می رویم . ایشان در صفحه 302 می نویسد که سنگهای قبری در رشکوییه و اطراف دیده است:
1- سنگ قبری از قرن هفتم

در قبرستان امامزاده یک سنگ قبر سیاه به اندازه 28 در 33 سانتیمتر افتاده با این عبارت:

هذا قبر عفیفه عایشه بنت الحسن ابوبکر بن ... مات فی تارخ احد و اربعین و ستمئه. یعنی این قبر خانم عفیفه ای است به نام عایشه دختر حسن ... که در سال ششصد و چهل و یک از دنیا رفته است.

سنگ قبری از قرن هشتم

2- سنگی سیاه و غیر منظم واقع در حسینیه قدیم آبادی که الان یک کیلومتر دور از مرکز است به اندازه 25 در 45 سانتیمتر است که به خط نسخ روی آن نوشته شده:

هذالقبر سعید الشهید المرحوم الشاب الطری نجم الدین محمود بن فحل ابوبکر محمد فی غره رجب سنه خمس و سبعمئه (یعنی این قبر شهید سعید مرحوم جوان ناکام نجم الدین محمود .... است که در اول رجب سال هفتصد و پنج از دنیا رفته است.)

این که نویسنده می گوید حسینیه ای دور از مرکز آبادی، برای بنده مشخص نشد که کجاست. ایا منظور ایشان امامزاده سید محمد است که قبلا حسینه ای داشت . یا اینکه جای دیگری منظور وی بوده است.

به هر حال تلاش نویسنده بسیار ارزشمند و قابل تقدیر است که این آثار را حد اقل در نوشته های خود ضبط کرد و برای ما گزارش نموده است. این نقل ما را به این امر رهنمون می کند که رشکوییه حد اقل سابقه ای هشتصد ساله دارد.

جدا باید تاسف خورد که چرا این آثار باقی نمانده که امروز من و امثال من آنها را ببینم و تاریخ آباء و اجداد خود را بازیابم.

در اینجا از همه خوانندگان عزیز صمیمانه می خواهم که در حفظ آثار تاریخی و لو کوچک و ناچیز و لو مربوط به پنجاه سال قبل یا حتی کمتر از آن ، آن را حفظ کنند. اینها اشغال و جا پر کن نیستند. بلکه اشیاء ارزشمندی هستند که غربی ها زودتر از پدران ما فهمیدند و آمدند و هر قدر که توانستند دزدیدند و بردند  و هر قدر که توانستند خریدند. چیزی برای ما جا نگذاشتند.

سلام

من یکی از بچه های رشکوییه هستم. رشکوییه روستایی در حدود ۱۲۰

کیلومتری شهر یزد. در شهرستان نیر واقع شده.

نمی دونم آیا ارزششو داره برا یه روستا آدم یه وبلاگ راه بندازه یا نه؟ولی

 بعضی وقتا یه روستا می شه وطنت. می شه خونت و می شه همه

کودکیت. پس تصمیم می گیری بنویسی.از چی؟ از کجا؟ اینو هنوز بهش فکر

 نکردم. نویسنده خوبی نیستم. اما می خوام از عشقم> روستام بنویسم. یه

 سری حرفا. نمی دونم شاید ارزش نوشتن یا خوندن نداشته باشه. اما اگه

یکی از بچه های رشکو گذارش به اینجا افتاد دوست دارم اونم بنویسه.همین